Osteopathie is een uit Amerika afkomstige geneeswijze die vertrekt van het feit dat het menselijk lichaam een eenheid vormt. Het lichaam bestaat uit verschillende systemen die elkaar in evenwicht houden (het bewegingsapparaat, organen, zenuwstelsel, doorbloeding, hormonen, enz…) en heeft een natuurlijk vermogen om verstoringen zelf te verhelpen. Als het lichaam gezond is, gebeurt dat ook. Is het evenwicht echter verstoord geraakt, dan heeft het lichaam vaak hulp nodig om het evenwicht terug te herstellen.

De osteopaat gaat op zoek naar de oorzaak van klachten die door het lichaam zelf niet kunnen worden opgelost. De osteopaat is er voor opgeleid de beweeglijkheid van organen, bindweefsels, botten, zenuwen of wervels te onderzoeken, te beoordelen en te behandelen. Vaak ligt de oorzaak van een klacht niet in de plaats waar de klacht of pijn zich bevindt. Een osteopaat onderzoekt dus niet alleen de regio waarin de klacht optreedt (pijnzone), maar het hele lichaam.

Osteopathie is een zachte manuele geneeswijze. Dat wil zeggen dat de osteopaat tijdens de behandeling enkel met de handen werkt. Apparaten worden niet gebruikt. Medicijnen worden niet voorgeschreven.

Soms is het nodig een vastzittende wervel of geblokkeerd gewricht vrij te maken door middel van een manipulatie. Hierbij hoort men meestal een knappend of krakend geluid. Een osteopaat is opgeleid om dit op een efficiënte manier te doen.